Skansen w Sanoku zimą

Do moich ulubionych skansenów należy Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Byłam tam wielokrotnie i w różnych porach roku, ale prawdziwą zimę zastałam tam pierwszy raz. Spacer odbyłam w sprzyjających warunkach atmosferycznych i w sympatycznym towarzystwie Grażyny, która już swoją relację z pobytu zamieściła u siebie na blogu we wpisie pt. Piękny skansen w Sanoku....El museo etnográfico en Sanok.

 
Galicyjski Rynek - rekonstrukcja rynku typowego drewnianego miasteczka południowo-wschodniej Polski [klik].
 
 
 



Pochylona wierzba koło kuźni z Wyżnego w powiecie strzyżowskim.

 
Chałupa z 1861 roku ze Skorodnego w powiecie bieszczadzkim, znajdująca się  w sektorze bojkowskim.
 
 

Budynek mieszkalno-gospodarczy z Komańczy z 1885 roku z powiatu sanockiego.
 
 
 
  
Moja ulubiona cerkiew pw. Narodzenia Bogurodzicy z 1801 r. z miejscowości Ropki (pow. gorlicki), reprezentująca charakterystyczny dla całej zachodniej Łemkowszczyzny typ cerkwi z widocznymi wpływami budownictwa kościelnego, stojąca w sektorze łemkowskim [klik].
 
 





  
Dwór ze Święcan w sektorze Pogórzan zachodnich [klik].
 
 
Sektor naftowy, na który najczęściej nie poświęcam zbyt dużo czasu.
 
 
Chałupy w sektorze Pogórzan zachodnich i w sektorze Dolinian.
 




Kościół pw. św. Mikołaja Cudotwórcy z 1667 roku, z Bączala Dolnego koło Jasła, znajdujący się w sektorze Pogórzan wschodnich [klik].




Na koniec zwykła kalina, ale nie można było przejść koło niej obojętnie. Miłym dodatkiem były dwa kolorowe gile zajadające się czerwonymi owocami.

 


 
Polecam spacer po skansenie w czterech porach roku [klik]. 

Bajka o Czerwonym Kapturku

Mój ostatni wyjazd do Storczykarni w Łańcucie zaowocował licznymi fotografiami przepięknych kwiatów. Przyglądając się im dokładnie, zauważyłam, że i one się na mnie "patrzą".

Babciu, dlaczego masz takie duże oczy?


Żeby móc lepiej widzieć uroki tego świata, zobaczyć piękno gór i jezior, zieloność lasów, wszystkie barwy lata, rozróżnić kolory jesiennych liści, a także wśród przyrody dostrzec drugiego człowieka.

 

Babciu, dlaczego masz taki duży nos?


 


 
 
Żeby poczuć zapach rozmarzającej ziemi, wiosennych kwiatów, świeżo skoszonej trawy i świątecznych pierników. 

 
 
 
 


Babciu, dlaczego masz takie duże usta? 

 

Żeby móc się szeroko uśmiechać do ludzi i do siebie samej.

 

 

 

Babciu, dlaczego masz taki duży język?


 

Żeby móc bardziej smakować życie.

 

 
 
Babciu, dlaczego masz takie duże zęby?


Co o tym sądzisz, Szanowny Czytelniku - dlaczego?