Jesienny wyjazd na Podlasie_Grabarka

W połowie października 2025 roku miałam przyjemność pojechać do Białowieży i okolic w towarzystwie Grażyny i jej koleżanki ze studiów, M. Trasa wiodła przez: Siemiatycze, Grabarkę, Dubicze Cerkiewne, Koryciski, Stary Kornin i Hajnówkę.

 

 

Piękną jesień miałyśmy w trakcie naszego tam pobytu. Szczególnie widać to na ślicznych fotografiach Grażyny. Polecam jej wpis pt. Jesienna Białowieża.......Bialowieza en otoño.

Góry Słonne z Grażyną - cz.2

Ilość miejsc wartych odwiedzenia, do których docieramy z Grażyną, wynika z tego, że na moje demokratycznie podane propozycje nakładają się pomysły koleżanki. A że Grażyna czyta dużo blogów podróżniczych i wszystko  w nich jest "must see", to i nasze wędrowanie jest bardzo bogate w atrakcje. Do tego jedziemy wolno i uważnie, nie pomijając tego, co się "nawinie" po drodze. Na naszej trasie w Górach Słonnych znalazły się:

Bezmiechowa,

 

 Krościenko,

Manasterzec,

Międzybrodzie, 

Paszowa,

Rakowa,

Rudenka,

Siedliska,

Trepcza,

 Uherce Mineralne,

Wołódź,

Dąbrówka Starzeńska.

 

Jadąc w kierunku Gór Słonnych, zahaczyłyśmy o Jarosław,

 w którym zwiedziłyśmy Muzeum Kamienica Orsettich.

Był także cmentarz w Płazowie z ciekawymi nagrobkami.

 

Polecam wpisy na blogu Grażyny:

W drodze do Bieszczad (Bieszczadów)... Camino a las montañas de Bieszczady;

Bieszczady i okolice .....Bieszczady y alrededores.

CDN

Góry Słonne z Grażyną

Czy można w listopadowy, krótki dzień, ponury, deszczowy i z założenia "Nie-Do-Wychodzenia-Z-Domu" wybrać się na wędrówkę w celu zobaczenia czegoś ciekawego? Ależ oczywiście - wystarczy zadzwonić do Grażyny i powiedzieć:
- A może by tak szurnąć w... (tu można wstawić dowolnie wybrany kierunek).

 

Tym razem wybór (demokratyczny) padł na przedgórze Bieszczadów, konkretnie Góry Słonne. Motywem przewodnim były obiekty leżące na Szlaku Architektury Drewnianej Województwa Podkarpackiego*, a konkretnie trasa II sanocko-dynowska oraz trasa III ustrzycko - leska.

Trasa II sanocko-dynowska: 

Hołuczków, 

Siemuszowa, 

 

 

Tyrawa Solna, 

 

 

Mrzygłód, 

 

Hłomcza, 

 

Łodzina, 

 

Dobra,

 

 

Ulucz.

 

Trasa III ustrzycko - leska: 

Łodyna, 

 

 

Liskowate, 

 

 

Wojtkowa, 

Roztoka, 

 

 

Kuźmina, 

Średnia Wieś.

 

 

Oczywiście, to nie jest wszystko, co udało się nam zobaczyć w trakcie listopadowego wypadu w Góry Słonne.

 

CDN 

 

*Od jakiegoś czasu wędruję tym szlakiem, na 116 miejsc odwiedziłam już 84. 

Cerkiew w Borchowie

Jedną z miejscowości, odwiedzonych przeze mnie w ubiegłym roku przy okazji pobytu na Roztoczu, był Borchów.

We wsi dawna cerkiew greckokatolicka pw. Niepokolanego Poczęcia NMP wybudowana w 1781 r. Na przełomie XIX i XX w. podwyższono babiniec i umieszczono w nim chór śpiewaczy. W 1924 r. do babińca dostawiono ganek. Po II wojnie światowej, do końca lat 60. XX w. obiekt nie był użytkowany. Od 1971 r. pełni funkcję rzymskokatolickiej kaplicy filialnej parafii w Oleszycach. W latach 80. i 90. XX w. Świątynię gruntownie remontowano. Świątynia reprezentuje tradycyjny układ przestrzenny z późniejszymi modyfikacjami planu i bryły. [źródło]

Zespół sakralny – złożony z orientowanej cerkwi, dzwonnicy-bramy i niewielkiego cmentarza – usytuowany jest na skraju zabudowy wiejskiej, przy głównej drodze. Na cmentarzu przycerkiewnym zachowały się nagrobki kamienne z warsztatów bruśnieńskich (XIX–XX w.).

Budowla konstrukcji zrębowej, posadowiona na kamiennej podmurówce. Posiada plan trójdzielny. Nawa jest kwadratowa, szersza i wyższa od pozostałych pomieszczeń. Przylegające od wschodu sanktuarium z niewielką zakrystią od północy zostało zamknięte trójbocznie. Do babińca od zachodu dobudowany przedsionek. Nawa przykryta czteropolową kopułą zrębową z jednym załamaniem i latarnią. Druga, nisko osadzona kopuła zrębowa z jednym załamaniem występuje nad sanktuarium (ma ośmioboczny rzut, w obrębie którego od wewnątrz wydzielone są dwa pendentywy). Pierwotnie istniało również trzecie przekrycie kopułowe wieńczące babiniec. Po przebudowie tej części cerkwi kopuła zastąpiona została pozornym sklepieniem kolebkowym o łuku odcinkowym. Zewnątrz wokół cerkwi obiega wydatne zadaszenie, wsparte na rysiach. Zręby głównych pomieszczeń zwieńczone drewnianymi gzymsami o ozdobnych profilach. Nad kopułą nawy duża ośmioboczna latarnia, zwieńczona baniastym hełmem, makowicą i żelaznym krzyżem. Mniejsze makowice nasadzone są również na końce kalenic dachów nad bocznymi pomieszczeniami. [źródło]

Cerkiew w Borchowie powstała (...) kosztem miejscowego parocha ks. Daniela Czerlunczakiewicza, przy pomocy parafian. Staraniem parocha ks. Jakuba Czerlunczakiewicza, przy pomocy prowizorów cerkiewnych i wójta, cerkiew borchowska została kilkakrotnie odnowiona (przed 1838, 1845 r.). Prace przy cerkwi prowadzono sukcesywnie także w późniejszym czasie. W 1882 r. wnętrze pokryto polichromią wykonaną przez nieznanego bliżej malarza z rodziny Manastyrskich. Na przełomie XIX i XX w. podmurowano budowlę oraz podwyższono babiniec, umieszczając w jego wnętrzu chór śpiewaczy. W 1913 r. dachy pokryto blachą. Zapewne w tym samym czasie do sanktuarium przybudowano zakrystię. Bryłę świątyni wzbogacono również o przeszklony ganek, dostawiony w 1924 r. do babińca. W 1937 r. rozebrano towarzyszącą cerkwi drewnianą dzwonnicę, która już na początku XX w. była silnie zniszczona i wspierała się jedynie na rosnącym obok drzewie. W tym samym roku wzniesiono nową, murowaną dzwonnicę-bramę. [źródło]

Polecam ciekawe fotografie na stronie "Borchów cerkiew - 2018/10 Szlakiem Architektury Drewnianej" [klik].

Adnotacja:

• cerkiew greckokatolicka pw. Niepokalanego Poczęcia NMP, dokładny opis [klik];
• lokalizacja: Borchów, gmina Oleszyce, powiat lubaczowski, województwo podkarpackie;
• cerkiew znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej - trasa nr VI (lubaczowska);
• data wykonania fotografii: 12.05.2020 r.