Haft matematyczny swoje „powstanie” zawdzięcza nauczycielce matematyki Mary Everest Boole (1832-1916), która była samoukiem. Pragnąc swoim uczniom ułatwić zrozumienie matematyki, a konkretnie geometrii, za pomocą deski, gwoździ i kolorowych sznureczków tłumaczyła linie krzywe.
[źródło klik]
Po jakimś czasie okazało się, że od nauki do sztuki jest bardzo blisko. Matematyka stała się inspiracją dla haftu, polegającego na wyszywaniu płaskich i przestrzennych form geometrycznych przy użyciu różnorodnych kolorów nici i kształtów.
Początkowo haftowano na gwoździach wbitych w deskę lub dyktę, które były pokryte aksamitem. Gwoździe wbijano w ten sposób, aby tworzyły schemat obrazka – najpierw były to przede wszystkim żaglowce i geometryczne formy, później zaczęto haftować i inne kształty. Podstawą haftu na gwoździach jest porządek i symetria – krótkie odcinki sznurków tworzą złudzenie optyczne w postaci kół, fal czy elips, a tak naprawdę są to proste odcinki umieszczone stycznie do siebie pod różnymi kątami. Ich tworzenie oparte jest na prostych zasadach matematycznych, których znajomość wystarczy do wymyślenia wzoru. [źródło klik]
Dziedzinę sztuki, o której jest mowa powyżej, nazwano String Art („szycie krzywej”). Dla chcących zobaczyć, jak można zrobić tą metodą obraz, podaję kilka adresów:
- kwiatek klik,- serce klik,
- nietoperz klik,
- napis "dream" klik,
- mapa z sercem klik.
- różnorodne wzory dla dzieci - klik.
[źródło klik]
Gdyby ktoś z czytelników chciał samodzielnie stworzyć tą metodą własne "dzieło sztuki", polecam stronę String Art Fun, na której znajduje się kilka darmowych wzorów (klik).
Uwaga!!! Osoby o słabych nerwach prosi się o pominięcie poniższego fragmentu.
String Art
charakteryzuje się rozmieszczeniem kolorowych nici nawleczonych między
punktami, tworzących abstrakcyjne wzory geometryczne lub różnorodne projekty np.
żaglowców. Choć linie proste są tworzone przez nić, to
nieco różne kąty i pozycje, w których przecinają się może dać wygląd
krzywych Béziera.
