Translate

sobota, 18 listopada 2017

Połonina Wetlińska

Spełniam swoje marzenia - od wielu lat jednym z nich było zobaczenie Bieszczadów  jesienią.

W gó­rach jest wszystko co ko­cham
Wszystkie wier­sze są w bu­kach
Zawsze kiedy tam wra­cam
Biorą mnie klony za wnuka.
[Jerzy Harasymowicz, W górach]




Urokliwe wejście na połoninę wiele razy przedreptaną ścieżką.



Widok, dla którego warto przemierzyć kilkaset kilometrów.




Plamy rudości, złota, zieleni podkreślone słońcem.


Góry i chmury w tym samym czasie. Czy jest coś piękniejszego?


        


Zejście na przełęcz w słońcu i liściach.

 

Jeszcze tylko jedno spojrzenie na jesienne góry...

Wokół góry góry i góry
I całe moje ży­cie w gó­rach
Ileż pięk­niej drozdy le­śne śpie­wają
Niż śpie­wak płatny na chó­rach
[Jerzy Harasymowicz, W le­sie listopadowym]



Żałuj, że Cię tam nie było o tej porze roku...

P.S. Gdyby ktoś miał ochotę zobaczyć fotografie tych samych jesiennych Bieszczadów, robione wprawnym okiem Grażyny, to polecam wpis pt. Połonina Wetlińska...El páramo de Wetlina.

wtorek, 7 listopada 2017

Nepomucen z Wólki Panieńskiej

Wieś położona obecnie we wschodniej części gminy Zamość. Po raz pierwszy została wzmiankowana w 1780 r. pod nazwą Panieńskie - wraz z Jatutowem określana jako uposażenie klasztoru klarysek w Zamościu. W następnych dziesięcioleciach nazwa wsi występowała wprawdzie w różnych formach, zawsze jednak uwzględniających byłe właścicielki, czyli „panny” klaryski czy szarytki. Już w 1811 r. wykazana została po raz pierwszy jako Wólka Panieńska, a następnie w roku 1862 i 1893, jednakże w 1948 r. znowóż użyto nazwy Panieńskie. Pod rokiem 1911 wspomina się nawet o Kolonii Wólka Panieńska, liczącej zaledwie 6 gospodarstw chłopskich.


Początków obecnej wioski o nazwie Wólka Panieńska można doszukiwać się już na przełomie XVII i XVIII wieku, gdy wdowa-ordynatowa Anna z Gnińskich Zamoyska darowała klaryskom zamojskim wieś Jatutów z folwarkiem oraz pewne grunty sąsiedniej wsi Kalinowice. Właśnie te ostatnie grunty z czasem przyjęły nazwę Panieńskich, przez długi czas nie stanowiąc jakiejś wyodrębnionej osady typu wiejskiego. Wówczas istotniejszą rolę odgrywał tu jedynie miejscowy folwark, rozwinięty w końcu XIX stulecia.


Po roku 1866 Wólkę Panieńską przejęto do rosyjskich dóbr rządowych. Wkrótce potem sprzedano ją w ręce prywatne. W 1883 r. właścicielem tutejszego folwarku wymieniany był Feliks Kwiatkowski, którego spadkobiercy w 1901 r. sprzedali Panieńskie Żydowi Aaronowi Pfefferowi z Zamościa. Z kolei w 1913 r. od Bajracha Pfeffera folwark (wraz z dobrami Mocówka) został zakupiony przez braci Salomona i Eliasza Epsztajnów oraz Sanela Garfinkiela, bogatych kupców zamojskich. Do nich należał jeszcze w 1928-30 r. [źródło]



We wsi stoi figura postawiona przez mieszkańców Wólki Panieńskiej w 1905 roku. Została wzniesiona jako dziękczynna, upamiętniająca ukaz o tolerancji religijnej wydany przez cara Mikołaja II. [źródło]



P.S. O innych wędrówkach szlakiem Nepomucenów można przeczytać w zakładce Nepomuki.

niedziela, 5 listopada 2017

Nepomucen z Kalinowic

Nazwa miejscowości związana jest z rzeką Kalinowicą, dzisiejszą Łabuńką. Określenie Kalinowica pochodziło od „kaliny” rozumianej jako krzewy jagód rosnące na pobliskich terenach. [źródło]


Pierwszy raz miejscowość wzmiankowana jest w 1434 roku, jako własność Niemirzów – Ostrowskich. W 1517 roku Jan Niemirza – Ostrowski zrzekł się Kalinowic na rzecz Mikołaja i Feliksa Zamoyskich za sumę 2.000 tysięcy florenów. W 1580 roku częściowo na gruntach wsi Kalinowice zostało założone miasto Zamość. [źródło]




W Kalinowicach nie zachowała się dawna zabudowa. Pomimo dziejowych burz przetrwała natomiast kamienna figura św. Jana Nepomucena. Ten patron dobrej sławy i obrońca tajemnicy spowiedzi, ocalał w pejzażu Kalinowic, jako świadek XIX-wiecznych dziejów wsi. Rzeźba św. Jana Nepomucena została ufundowana ok. 1856 roku, jako wotywna przez Michała Mazura. Był to bardzo bogaty gospodarz, właściciel okolicznych pól oraz karczmy położonej przy drodze do Szopinka, zmarły bezpotomnie w 1884 r. Na trzonie kolumny istnieje inskrypcja fundacyjna... [źródło]


Niedaleko opisywanej figury Nepomuka w Kalinowicach (około 1,5 km) znajduje się figura świętego na ulicy Lwowskiej w Zamościu. Obie wprowadziły (...) nowy kanon dla figur roztoczańskich Nepomucenów. Postać świętego obok dotychczas trzymanego w dłoniach krzyża otrzymała także drugi atrybut – palmę, symbol męczeństwa. W sposób realistyczny opracowana została rokieta, wiązana u góry szeroką wstążką wyłożoną na mucet. [źródło]


P.S. O innych wędrówkach szlakiem Nepomucenów można przeczytać w zakładce Nepomuki.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...