Translate

poniedziałek, 23 września 2013

Bajka o puszystym i puchatym

Bardzo dawno temu, gdzieś daleko było dobre miasto. Jego mieszkańcy żyli szczęśliwie, śmiali się, bawili i nigdy nie chorowali. W mieście tym było bardzo dużo puchatego i puszystego. Puchate było miękkie, puszyste, bardzo lekkie i miłe w dotyku. Ludzie mieli taki zwyczaj, że kiedy spotykali się ze sobą, dzielili się puchatym i puszystym mówiąc: 
- Tobie puchate i mnie puchate, mnie puchate i tobie puchate. 
A kiedy się dzielili, puchate i puszyste rosło i było go jeszcze więcej. 
Tak trwało bardzo długo i ludzie nauczyli się, że kiedy puchate i puszyste rośnie, ich życie staje się piękniejsze, serca wypełniają się miłością, a ciało jest zdrowsze.
Pewnego dnia do szczęśliwego miasta przybyła czarownica. Czarownica jeździła po całym świecie i sprzedawała ludziom swoje czary i lekarstwa. Jednak w dobrym mieście nikt nie chciał kupować lekarstw i nie potrzebował czarów, bo wszyscy byli zdrowi i szczęśliwi. Czarownica chodziła po mieście, przyglądała się ludziom i ich zwyczajom i nie rozumiała, dlaczego nie może niczego sprzedać. Po pewnym czasie zorientowała się, że wszystkiemu winne jest puchate. Kiedyś obserwując jak ludzie się nim dzielą postanowiła uwolnić ich od puchatego i puszystego i powiedziała do jednego z mieszkańców: 
- Wiesz? To puszyste i puchate, które dostałeś od swojego przyjaciela, to wcale nie było jego puszyste i puchate. On oddał ci tylko to, co wczoraj dostał od ciebie.
A do innego mieszkańca powiedziała: 
- Czy zauważyłeś, że twój sąsiad dał ci wczoraj mniej puszystego i puchatego niż ty dałeś jemu? 
Krążyła po mieście tak długo, aż zatruła ludziom serca i ludzie zaczęli się sobie nieufnie przyglądać. Coraz rzadziej dzielili się puchatym i puszystym i chowali je w domach i szufladach, zazdrośnie strzegąc i bojąc się, że je stracą. A puszystego i puchatego, którym nikt się nie dzielił, było coraz mniej.
Pewnego dnia czarownica dała jednemu z mieszkańców trochę kolczatego i powiedziała: 
- Tobie kolczate i mnie kolczate, mnie kolczate i tobie kolczate. 
I kolczate urosło. Ludzie zaczęli się dzielić ze sobą kolczatym. Pojawiły się choroby, szczęście zaczęło znikać z dobrego miasta, a ludzie stali się smutni i niemili dla siebie. Mijały dni, miesiące i lata. Czarownica sprzedawała ludziom swoje lekarstwa i stawała się coraz bogatsza. Kiedy potrzebowała więcej pieniędzy dzieliła się z ludźmi kolczatym i wtedy ludzie więcej chorowali i przychodzili do niej po leki.
Pewnego dnia dwoje dzieci, bawiąc się ze sobą na strychu, znalazło w starej skrzyni puszyste i puchate, które dorośli dawno temu schowali, żeby nikt im nie zabrał. Kiedy je oglądali, rozerwali je na dwa kawałki i podzielili między siebie. I puszyste i puchate natychmiast urosło, a dzieci poczuły, że w ich sercach pojawiła się jakaś radosna nuta. Pobiegły do rodziców i podzieliły się z nimi mówiąc: 
- Tobie puchate i mnie puchate. 
I puchate znów urosło. Od tej chwili ludzie zaczęli ponownie dzielić się ze sobą puszystym i puchatym i w ich sercach pojawiło się więcej szczęścia i radości, a ciała mniej chorowały. Wtedy przypomnieli sobie o starym zwyczaju i dawnych czasach. Wypędzili złą czarownicę i starali się dzielić jak największą ilością puszystego i puchatego. Jednak w ich mieście istniało także kolczate, które kiedyś podarowała im czarownica.
I odtąd puszyste i puchate krąży miedzy ludźmi na przemian z kolczastym i tylko od ludzi zależy, czym się ze sobą dzielą. A to, czym się podzielą, rośnie, wypełniając ich serca i myśli.



Wszystkim, którzy tu zaglądają, na całą jesień, a nawet na zimę i jeszcze wiosnę, i lato:

Tobie puchate i mnie puchate, mnie puchate i Tobie puchate. 

(A może skopiujecie to do siebie... poślecie w świat... Ciekawe, na ilu blogach się pojawi i... czy kiedyś do mnie wróci. Możecie dorzucić linka zwrotnego do mnie, ale wcale nie musicie... niech w naszym blogowym świecie zapanuje puszyste i puchate) .... 

8 komentarzy:

  1. Nenhum caminho é longo demais quando um amigo nos acompanha.
    Uma linda e abençoada semana!
    Beijos Marie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Niech się dzieli i mnoży i wędruje po świecie ;-)))
    Miłego dnia i cudnej jesieni ;-)))

    OdpowiedzUsuń
  3. Cudna bajka pewnie że niech się rozprzestrzenia po świecie blogowym puchatkowo - miłego dnia i słonecznego życzę Maria

    OdpowiedzUsuń
  4. Świetna bajka :) W takim razie puchatej jesieni życzę ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I Tobie też niech będzie "puchato":)))

      Usuń

Miło mi, że do mnie zaglądasz i że tracisz swój cenny czas, aby zostawić po sobie ślad.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...